ولى بايد اعتراف كنيم كه كاربرد استفاده از اين راه به آن اندازه كه دلمان مى‌خواست كافى به نظر نمى‌آيد. چه بسا بايد به تناسب شرايط زمانى، به تناسب گسترش وسايل ارتباط جمعى، به تناسب وسايلى كه اثرگيرى و اثردهى را در ميان انسانها خيلى سريعتر و آسانتر كرده، بايد تاكتيكهايى نو بينديشيم. من مى‌خواهم در همين مرحله كه هستيم بر اين مشكل انگشت گذاشته باشم. مدتهاست كه مى‌خواهم اين مسأله را با دوستان مطرح كنم و بر اين نكته انگشت بگذارم و توجه دوستان را به اين نقطه خطر جلب كنم و از رفقايى كه در اينجا هستند و ديگران بخواهم كه دراين‌باره بيشتر بينديشند و بيشتر كار كنند و بيشتر فكر كنند. خوشحال مى‌شوم اگر دوستان بازده‌هاى فكريشان را به من هم لطف كنند. من همواره اين نكته را عرض كرده‌ام كه ما به تجربه، و قبل از تجربه به تعليم اسلام، به اين امر معتقد بوده‌ايم كه از همفكرى همه كس مى‌توان براى پيشرفت و تكامل استفاده كرد. هيچ‌گاه دعوت به همفكرى را در چهارچوب رفقاى اهل فن محصور نكرده بوديم، نمى‌كنيم و نخواهيم كرد.

آياتى كه تلاوت شد بار ديگر از اهل كتاب ياد مى‌كند؛ از روشنفكران و آگاهان داراى سوء نيت در زمان پيغمبر؛ در عصرى كه نهضت اسلام در حد ايجاد يك جامعه اسلامى در مراحل نخستين، به ثمر رسيده، با دشمنانى نيرومند در تمام مرزها درگيرى دارد و در داخل هنوز در اين گوشه و آن گوشه گروههاى مخالف مصمم در كمينش هستند. در چنان شرايط حساسى، يك عده ازاين‌روشنفكرهاى داراى سوء نيت، از اين‌