انجام گرفته بود. گفت: دخالت نظامى خواهد كرد. گفتم: ما از خيلى وقت پيش براى دخالت نظامى آماده‌ايم؛ خلاف انتظار ما نيست، ولى هر سرباز امريكايى كه به داخل مرزهاى ايران بيايد در جمعيت مردم يك جا بيشتر برايش در ايران نيست آن هم گور و زير خاك است. [تكبير حضار] البته حالا معلوم شد خدا يك جاى ديگر برايشان پيش‌بينى كرده بود و آن زغال سوخته شدن. گفت: اين ممكن است به يك جنگ تمام عيار تبديل شود.

گفتم: در اين حالت هم جنگ يك ملت فداكار با ايمان كه با كمترين سلاح حاضر است با دشمن مجهز به آخرين سلاح بجنگد، خواهد بود.

نخواستم به او بگويم مگر آمريكا تجربه ويتنام را زود فراموش كرد؟

ايران، اگر ايران اسلام است برتر از ويتنام است. [تكبير حضار] روحانيت عزيز، برادران روحانى، علماى اسلام، اين‌جامعه از من و شما همين انتظار را دارد كه در جريان انقلاب پرشكوه پابه‌پاى مردم، چه مى‌گويم، جلوتر از مردم به ميدان حوادث برويم، به استقبال خطرها برويم. مردم بايد فداكارى و شجاعت و نترس بودن را در ما مجسم ببينند؛ ايمان و آگاهى، عمل اسلامى و آگاهى سياسى و اجتماعى متناسب با اين زمان را در ما زنده ببينند و آنطور كه درخور يك عالم و فقيه مسلمان با ايمان است ببينند و مطئن باشيد تا آن روزى كه ما در ميان مردم و با مردم چنين رابطه‌اى را مجسم نشان دهيم، قلب اين مردم، عاطفه اين مردم، وجدان اين مردم، نگهبان پيوند سازنده و خلاق و پيروزى‌آفرين امت و امامت و ملت و روحانيت مسئول و آگاه و مبارز خواهد بود و مطمئن باشيد كه‌