پيوستگى ممتاز به خاطر اين است كه على نسخه دوم پيغمبر است. يعنى مثل پيامبر فكر مى‌كند و مثل او عمل مى‌كند. اين پيوستگى به خاطر اين است كه زهرا، سلام اللّه عليها، بانويى است كه خود را با معيارهايى كه پدر از جانب خدا آورده، سراپا ساخته است. اگر صديقه است، اگر طاهره است، اگر زكيّه است، اگر طيّبه است، به همين دليل است. و اگر حسنان تا آن اندازه مورد علاقه پيغمبرند ... البته بخشى از اين علاقه طبيعى است.

پيغمبر نوه‌هايش را دوست دارد، و اين طبيعى است. اين علاقه طبيعى در اسلام تصويب شده است و انسان بالاخره بچه‌هايش را دوست دارد. اما دوست داشتن يك حساب است و اينكه «حسنان سيدا شباب اهل الجنة» شوند حسابى ديگر است. حسنين به اعتبار نوه پيغمبر بودن «سيدا شباب اهل الجنة» نيستند. حسنين به اعتبار اينكه دو عنصر جوانند كه از نخستين روزهاى تولّد، درست با معيارهاى قرآن و اسلام پرورش يافته‌اند و در طول زندگى همواره مراقب اين معيارها بوده‌اند و از اين موهبت استثنايى اجتماعى اهلى برخوردار بودند سيدا شباب اهل الجنه هستند. تو اى دوستدار على، تو اى دوستدار فاطمه، و تو اى دوستدار حسنين، فكر مكن كه دوستى تو نسبت به آنها به اين است كه چيزى نذرشان كنى! مثلا سفره نذرشان كنى، چلچراغ نذرشان كنى ... اين دوستى آنها نيست. آنها اهل اين حرفها نيستند تا دوستيشان به اين چيزها باشد. دوستى تو به آنها در كجا نمودار مى‌شود؟ فقط يك‌جا، و آن رفتار تو، عقيده تو، انديشه تو، فكر تو و عمل توست. هرقدر عقيده و انديشه و عملت به اينها نزديكتر