ميان اين چهار تن و پيامبر، داستان جالب و قابل ملاحظه‌اى است. منتها، فهم صحيح اين پيوند به اين است كه بپرسيم علت اينكه على (ع) به پيامبر وابسته‌تر است چيست؟ اگر زهرا، سلام اللّه عليها، به پيامبر وابسته‌تر است علتش چيست؟ اگر حسنين، سلام اللّه عليهما، به پيامبر وابسته‌ترند علتش چيست؟ اين دو مطلب براى جامعه ما بسى پرخسارت و مصيبت‌بار شده است. برادر و خواهر عزيز، شاهد زنده اينكه اين پيوندها پيوند تنى نيست در خود دودمان اهل بيت وجود دارد. مگر جعفر، برادر امام على نقى سلام اللّه عليه، يك عنصر برادر متصل وابسته به اهل بيت نيست؟ چرا او به عنوان جعفر كذّاب، مطرود است؟ مگر او از اين سلاله نيست؟ چرا ملعون است؟ چرا مطرود است؟ چرا او را كنار مى‌زنى؟ چرا خودت به عنوان يك شيعه از او به عنوان جعفر كذّاب به بدى ياد مى‌كنى؟ چون پيوند اصيل پيوند عقيدتى است. جالب اين است كه در همين آياتى كه امشب خواندم، قرآن بر همين فرمول انگشت مى‌گذارد: «انّ اولى الناس بابراهيم للذين اتبعوه»؛ پيوسته‌ترين افراد به ابراهيم و صاحبان ولايت او كسانى هستند كه راه او را رفتند. در اينجا هرگز فرمول را چنين بيان نمى‌كند كه «انّ اولى الناس بابراهيم لاولاده و احفاده» يا «لذريته».

نمى‌گويد پيوسته‌ترين انسانها به ابراهيم ذريّه و نسل او هستند. در نسل و ذريّه ابراهيم كسان زيادى مشمول عنوان «پيوسته‌ترين افراد به ابراهيم» هستند، اما نه به عنوان ذريّه، بلكه به عنوان تبعيت. ذريّه هم در پرتو تبعيت به مرحله ولايت و پيوستگى مى‌رسد، نه در پرتو انتساب و نسب. پس‌