تأمين نيازمندى‌هاى مادى يا معنوى جامعه مسلمين، بر همه آنها واجب است. به اين صورت كه بايد با كوشش همه مسلمانان، كليه نيازمندى‌هاى عمومى تامين شود و هريك از آنها تامين نشود و زمين بماند، كليه كسانى كه مى‌توانسته‌اند به تأمين آن اقدام كنند مسئول و مورد مؤاخذه خواهند بود.

اين مسئوليت مشترك اجتماعى براى انجام امور ضرورى جامعه از عالى‌ترين تعاليم اسلام است و علماى ما براى بيان آن، اصطلاح وجوب كفايى را كه مختصر و درعين‌حال رسا است به كار برده‌اند.

اما يك نفر نمى‌تواند در تأمين همه نيامندى‌ها، مستقيما تلاش كند و شخصا به همه كارهاى ضرورى بپردازد، پس چطور ممكن است نسبت به همه كارها مسئول باشد؟ معنى اين مسئوليت چيست و از چه راه مى‌توان از عهده آن برآمد؟ معنى اين مسئوليت آن است كه بايد همه مسلمانان بكوشند و طرحى بريزند تا هر دسته به كارى كه بهتر از عهده آن برمى‌آيد بپردازد و يك نوع مراقبت همگانى در كار باشد كه كارهاى ضرورى جامعه انجام شود و هر فرد يا دسته‌اى كه كارى را به عهده گرفته آن را درست انجام دهد. رهبرى و هدايت اين تعاون اجتماعى و تنظيم برنامه تقسيم كار، از وظايف حكومت است و اگر حكومت در كارهايى كه بر عهده اوست، مسامحه كند بر همه لازم است كوشش كنند و با استفاده از همه طرقى كه در قوانين اسلامى مقرر شده، حكومت را به انجام آنها