ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٣٥٣
افسردگى؟ افسرده نباشيم، چهرهها شاداب باشد، نشاط داشته باشيد آنوقت شعار شما همين است كه امريكا و مزدوران او هيچ غلطى نمىتوانند بكنند. [تكبير حضار] ما در زير بار سختىها و مشكلات و دشوارىها قد خم نمىكنيم. ما راست قامتان جاودانه تاريخ خواهيم ماند.
تنها موقعى سرپا نيستيم كه كشته شويم يا زخم بخوريم و بر خاك بيفتيم و الا هيچ قدرتى پشت ما را نمىتواند خم بكند [تكبير حضار]
اين را براى دوستان مكرر نقل كردهام شايد هم نوارهاى آن پخش شده باشد، نمىدانم شايد هم هنوز پخش نشده است. چند روز قبل، سفير انگليس آمده بود. خوب بفرمائيد: تا كى مىخواهيد اين گروگانها را نگه داريد؟ گفتم: تكليف اينها را روشن كرديم، چند بار مىپرسيد؟ گفيتم:
تعيين تكليف اينها با نمايندگان امت و مردم در مجلس شوراست. از اين بهتر هم مىشود؟ چرا؟ مگر اينجا به اينها بد مىگذرد؟ شما كه جوان ما را در زندانهاى آمريكاى متمدّنتان كشتيد. اينها كه اينجا در هتل سفارت زندگى مىكنند، ديگرچه مرگتان است؟ گفتم كه در اين مدت سعى مىشد كه با اينها رفتارى متناسب با اخلاق اسلامى داشته باشند. اما اين هم واقعا مصيبتى است كه بهترين بچههاى اين امت، پنج- شش ماه ناچار شدند كه نگهبان چهل- پنجاه تا آمريكايى باشند. اين هم براى خودش يك مصيبتى است و به اين بچهها هم گفتم، سيصد- چهار صد تن گاهى آنجا هستند. گفتم: باور كنيد حيفم مىآيد دو تن از شما يك ساعت از وقتتان را آنجا بگذرانيد؛ آنقدر بيرون به شما نياز هست كه جايتان خالى