همچنان با فداكارى، با شهامت، با قدرت، با حضور كامل، با آنچه كه در توان داريد و داريم بايد از اين انقلاب پاسدارى كنيم. مبادا دشمن خيال كند كه به دليل اينكه سيستم رادار، دستگاه نيروى هوايى و سازمان نظامى دست پخت خودش است و از همه سوراخ و سنبه‌هاى آن، طبيعى است كه از قبل خبر دارد، همه نقشه‌ها را دارد، همه راههاى ورود و فرار را در نقشه‌هاى پيش روى خود پيش‌بينى كرده و توانسته ١٠ تا هليكوپتر، ٤ تا هواپيما به طبس بياورد يا به تهران بياورد، آنوقت فكر كند به اينكه من مى‌توانم اين انقلاب بپا خاسته و برخاسته از متن امت را شكست بدهم.

زهى! زهى پندار خام! آنچه من حساس مى‌كنم اين است كه زن و مرد انقلابى ما و به خصوص نسل جوان فداكار انقلابى ما، مى‌فهمد و درك مى‌كند و مى‌يابد و اين تجربه را از تاريخ آموخته است يا مى‌آموزد كه به ثمر رساندن يك انقلاب نيازمند به آن است كه همه ما سالهاى سال چون سربازان آماده براى رزم و پيكار زندگى كنيم. [تكبير حضار] از امام سؤال شد كه ديشب موقعى كه اين صداهاى هواپيما آمد شما به علت ناراحتى قلبى كه داريد، ناراحت كه نشديد؟ فرمودند: اولا، آنوقت كه آمد بيدار بودم. ثانيا فكر كردم خوب، پس چيزى نيست كه دو تا هواپيما حالا دارند مى‌آيند و مى‌روند؛ حالا اگر هم اين حرفها كه گاهى مى‌گويند باشد، كودتا باشد، خوب؛ آن هم چيزى نيست. ملت هست ديگر، هستيم.

خوب، امام شما در سن هشتاد سالگى با قلب آسيب ديده از نظر فيزيكى، اما آسيب‌ناپذير از نظر روحى، با اينكه همه شما ديگر مى‌دانيد نخستين‌