٢١ بهمن ديگر بالاتر مى‌شود؟ دست من و شما امروز از روز ٢١ بهمن خالى‌تر است؟. پس چى؟ آن روز چه كار كرديم؟ مگر نه اين بود كه ساعت ٤ بعد از ظهر به خيابان ريختيد و آن حكومت نظامى اعلام شده را شكستيد؟ حالا همين كار را مى‌كنيد؛ نه ترس نه وحشت، فقط يك چيز است كه اين چيز را در همين چند روز مكرر با تاكيد و مطرح كرده‌ايم و آن اين است كه انقلاب اسلامى ما در تداوم پيروزى‌اش حالاحالا خون و شهادت مى‌طلبد؛ منتها ما يك كارى بايد در اين ١٤- ١٠ ماه با موفقيت انجام مى‌داديم و نتوانستيم انجام بدهيم و خيلى بد شد كه نتوانستيم انجام بدهيم و آن اين بود: قرار بر اين بود كه پس از پيروزى ملت هرچه در كيسه ملت است همه ملت بگيرد و خرج كند. قرار بر اين بود كه وقتى پيروز مى‌شويم هرچه در اين مملكت هست سر يك سفره گسترده بگذاريم و همه ملت دور سفره بنشيند و مصرف كند. اين كار نشد، دير هم شده، چندين بار اين اصل را در شوراى انقلاب مطرح كرده‌ام، چندين بار با تاكيد در بحث‌هاى اجتماعى گفته‌ام حدود ٩- ٨ ماه پيش در دو تا سخنرانى كه براى بازرگانان و صاحبان صنايع، اين سخنرانى‌ها ترتيب داده شده بود همين را آنجا مطرح كردم و نوارهاى آن هم ضبط شده كه اى صاحبان صنايع و اى بازرگانان! اگر انقلاب اسلامى ديگر نمى‌تواند سود سرشار تاجر و كاسب و صاحب صنعت را در كنار فقر، ضعف و ناتوانى محرومان تحمل كند، خودتان بياييد نظام جديد عدل اقتصادى اسلام را پذيرا باشيد.

در همان جا من اين فرمول را مطرح كردم- در همان ٩- ٨ ماه قبل- كه‌