و آن موقع شوراى سرپرستى بود. گفتيم: براى سامان دادن به كار دادگاه انقلاب شيراز بايد چه كار كنيم؟ مدتها وقت صرف شد تا اولا، به كار آن قاضى دقيقا رسيدگى كنيم ببينيم، نقص كارش در كجاست. ثانيا؛ نه يك قاضى بلكه چند قاضى براى فرستادن آنجا پيدا كنيم. البته فرستاديم و حالا چند ماهى است بحمد الله كار دادگاه انقلاب شيراز رونق پيدا كرده، راه افتاد، به پرونده‌هاى عقب‌مانده رسيدگى شده است. خوب در طول اين ماه [...]، بى‌آنكه توانسته باشند به كار آنها برسند ولى نه آنكه منشأ آن بى‌اعتنايى و بى‌تفاوتى و سهل‌انگارى باشد منشأ اين كمبود، قاضى است و اين است كه دستگاه قضائى رشد كمى و كيفى‌اش متناسب با اين همه مسائل قضايى كه از انقلاب و غيرانقلاب داريم، نيست. معلوم است كه اين، زمان مى‌خواهد مگر نه اين است كه قرار بود ما شعار توخالى «يك شبه و دو شبه همه‌چيز را اصلاح مى‌كنيم» را كنار بزنيم و قبول كنيم كه بايد همه باهم و همه به كمك هم تلاش كنيم تا نهادهاى لازم براى تداوم انقلاب و اداره جامعه انقلابى ساخته شود خوب زمان مى‌برد، كمك مى‌خواهد. گاهى اين برادران جانباز پاسدار انقلاب ما چه در كميته‌ها و چه در سپاه پاسداران در انجام وظايفى كه از طرف دادستانها به آنها محول مى‌شودد، اشتباه مى‌كنند، تندروى مى‌كنند و گاهى هم كندروى مى‌كنند.

خوب، حالا چكار كنيم جز اينكه بايد وقت صرف كنيم تا اين برادر پاسدار را براى اين كار بسازيم؟ چه كسى اين كار را مى‌كند؟ باز هم روحانيت. به يك يك اين آقايان قضات كه براى دادگاههاى انقلاب مى‌روند اين توصيه‌