دارد. روحانى عالم اسلام در رابطه با سياست هم مسئول است. زمانى بود كه بيگانگان، آنهايى كه مى‌خواستند روحانيت از صحنه اداره جامعه و سياست غايب شود تا بتوانند كارهايشان را بكنند، اينها يك فكر ضد اسلامى را در جامعه ما رونق داده بودند و آن اين بود كه روحانى ديگرچه كارى با سياست دارد؟ مى‌گفتند: «فلانى خيلى روحانى جليل القدرى است، اصلا كارى به كارهاى مردم ندارد». به بركت اين انقلاب، به بركت خود اسلام، به بركت قرآن، به بركت رهبر انقلاب، به بركت علماى بزرگ و جليل القدرى كه قبل از آن اعلام كردند كه روحانيت و ديانت با سياست كار دارد، خيلى هم كار دارد. [تكبير حضار] من اينجا نه به مناسبت حضور برادر عزيزم آيت الله آقاى حاج سيد محمد باقر خوانسارى كه امام جماعت اينجا هستند، بلكه به مناسبت علاقه قلبى كه به مرحوم آيت الله العظمى مرحوم آقا حاج سيد محمد تقى خوانسارى، رضوان الله عليه، داشتم اين را ياد مى‌كنم. مرحوم آيت الله حاج سيد محمد تقى خوانسارى، رضوان الله عليه، در قم يك مرجع و يك مدرس عاليقدر و مورد اعتماد عموم بودند و نماز جماعت ايشان جزو با شكوه‌ترين نمازهاى جماعت چه در مدرسه فيضيه چه در بيرون مدرسه فيضيه، بود، ايشان در سالهاى ١٣٣٠ تا ١٣٣٢ در همان سالهاى نبرد ملت قهرمان ما با استعمار اروپائى و غربى، رسما وارد ميدان شدند تا نشان دهند كه مرجعيت و روحانيت و قدس و تقوا، تعهد در برابر وظايف اساسى ايجاب مى‌كند نه بى‌تفاوتى و از كنار مسائل بى‌تفاوت عبور كردن، و ما پيشگامان‌