كه به آن درس حاضر مى‌شدند، داشت و تأسف از اينكه سالهاست اين درس تعطيل است و ادامه ندارد. البته در آن موقع امام در قم بودند اما درس‌هاى ديگرى را داشتند. به اين مناسبت من پرسيدم كه در آن موقع كه شما طلبه‌اى جوان بوديد، در اين حوزه قم درس اخلاق در حوزه قم بر عهده چه كسى بود؟ چه كسى درس اخلاق داشت؟ ايشان پاسخى دادند كه به ياد من همچنان مانده و مى‌ماند. گفتند در آن موقع ما درسى به نام درس اخلاق نداشتيم، اما الگوهايى به عنوان الگوهاى عملى اخلاق داشتيم و در ميان اين الگوها از چند نفر به عنوان الگوى برجسته نام بردند؛ از جمله از مرحوم آيت الله، استاد عالم ربانى و فقيه و بزرگوار حاج شيخ ابو القاسم قمى رحمة الله عليه. گفتند رفتار اين عالم جليل در محيط جامعه، در شهر و در حوزه براى همه ما طلاب آن موقع، آموزنده و سازنده بود. از هر سخن، برخورد و رفتار ايشان ما چيزها مى‌آموختيم.

داستانها نقل كردند كه از آن مى‌گذرم. اين را بدين مناسبت نقل كردم كه توجه به تهذيب اخلاق چه براى خود طلاب و روحانيون و چه نقشى كه اينها بايد در جامعه از اين نظر داشته باشند، چقدر مهم است.

چهارم: نقش روحانيت در خدمت به مردم و گره‌گشايى از مردم. مردم ببينند كه روحانى مرد دنيا و آخرت، هر دو است. براى اينكه اسلام دين دنيا و آخرت، هر دو است. در اسلام دنيا از آخرت جدا نيست و آخرت هم از دنيا جدا نيست. اينجا دار عمل است و آنجا دار جزا. اينجا جاى ساختن است و آنجا جاى بهره‌ور شدن. و ساختنى كه اينجا داريم فقط نماز