ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٢٧٦
مكتب ما اين است كه هركس يك انسان را بكشد گويى همه انسانها را نابود كرد، و هركس يك انسان را زنده كند گويى همه انسانها را زنده كرده است. مكتب ما اين است. اين نص قرآن ماست. كارى نداشته باشيد كه چند نفر در اين مساجد و مجامع هستند. بياييد با همان زبان خودمانى حرف بزنيد. نگوييد ما سخنران نيستيم. دوره سرگرمى سخنرانيهاى حرفهاى گذشت. الان دلها و وجدانها چيز ديگرى مىخواهد. بياييد با همان زبان خودمانى مشهودات خودتان را در طول اين سالها براى اين مردم بگوييد و بازگو كنيد. بگوييد كه در اين سالها چه گذشت. بگوييد كه خواهان چه بوديد. بگوييد كه پيشتازان و پيشگامان شهادت در راه اين انقلاب، خونبهايشان چه بود و براى چه شهيد شدند. اينها را بگوييد. من سخت نگرانم كه اگر شما از بام تا شام به دنبال كارها و فعاليتها برويد و در مجامع نباشيد و با مردم حرف نزنيد، چهره انقلاب را جور ديگرى به نسلهاى نوخاسته معرفى كنند. اين امر، خطر تحريف و انحراف انقلاب را به دنبال خواهد داشت. اميدوارم اين تمناى من به گوش همه برادرها و خواهرهاى رنج ديده و زحمت كشيده اين دورههاى طولانى برسد و آنان وظيفه خود بدانند كه در مجامع، در خانه، در مدرسه، در مسجد، در حسينيهها حاضر بشوند و گذشتهها را آنطور كه بوده است، با صداقت و امانت براى مردم نقل كنند؛ بخصوص براى نوجوانها و جوانهايى كه جز اين دو- سه سال اخير انقلاب چيزى يادشان نيست. اگر شما اينها را نقل كنيد، تاريخ، اين صفحهها را روشنتر، گوياتر و روشنگرتر نگه خواهد داشت و اين واجب