ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٢٠٤
جالبى است. عنايت كنيد به اين آيه؛ آيه ١٠١ از سوره نساء است. من آيه ١٠١ و ١٠٢ را عينا بدون توضيح اضافى مىخوانم و ترجمه مىكنم؛ درست مثل اينكه يك عرب زبان بفهمد. سه آيه را عينا ترجمه مىكنم. در اين ترجمه مقيد هستم چيزى را اضافه نكنم. «وقتى در زمين به راه مىافتيد و حركت مىكنيد، براى شما مانعى نيست كه نماز را كوتاه كنيد، اگر بيم داريد كه كافران شما را غافلگير كنند. به راستى كه كافران براى شما دشمنى آشكار بودهاند. و در آن موقع كه تو اى پيغمبر، در ميان آنها هستى و نماز را براى آنها اقامه مىكنى، دستهاى از آنها با تو بايستند و سلاحهاى خود را برگيرند، وقتى اينها به سجده مىروند آنها در پشتسر اينان باشند و دستهاى ديگر كه نماز نخواندهاند بيايند و با تو نماز بگزارند و آنها هم وسيلههاى دفاعى و سلاحهاى خود را با خود داشته باشند. كافران دوست دارند شما از سلاحها و وسايلتان غافل شويد و يكباره بر شما هجوم برند. بله؛ اگر شما ناراحتى و بيمارى داريد يا اشكالى از نظر باران داريد يا بيمار هستيد، مانعى ندارد كه سلاحهايتان را زمين بگذاريد؛ اما وسايل دفاعيتان را با خود داشته باشيد. خدا براى كافران شكنجهاى خوارىآور فراهم ساخته است. پس از آن كه نماز را به پايان رسانديد به ياد خدا باشيد، ايستاده و نشسته و بر پهلو. و آنگاه كه آرامش يافتيد و اطمينان، نماز را به پا داريد كه نماز بر مؤمنان فريضهاى معيّن و مشخص بوده است.»
اين عين ترجمه آيات بود. حالا من از آن دوست عزيزى كه اين سؤال