امام است. اتفاقا روايت هم در همين زمينه است. روايت در زمينه‌اى است كه مى‌خواهد به كسانى كه در سمت زمامدار الهى بودن به اين عدالتهاى معمولى اكتفا كرده‌اند، هوشيارباش دهد. اين آيه هم در اين زمينه است آيه در زمينه عهد خداست. يعنى آنجا كه قرار است خدا به كسى سمتى دهد. مى‌فرمايد «لا ينال عهدى الظالمين»؛ يعنى من اگر بخواهم كسى را امام مردم قرار دهم، در او اين عدالت عالى اعلى را معتبر مى‌دانم.

اگر ده نفر دور هم جمع شويم و هر كدام مبلغى سرمايه‌گذارى كنيم و شركتى را تأسيس كنيم، بعد بخواهيم مدير عاملى انتخاب كنيم، ولى آن‌قدر مته به خشخاش بگذاريم كه فردى را كه شايسته مقام امامت است براى مدير عاملى شركت در نظر بگيريم، در اين صورت به ما مى‌خندند.

مى‌گويند شما اصلا اهل بازرگانى و تجارت نيستيد، براى اينكه در امور اقتصادى اعتماد تا يك حدود معينى بايد رعايت شود. اگر خواستيد تا اين حد مته به خشخاش بگذاريد اصلا شركتى در دنيا به وجود نمى‌آيد كه بخواهد مدير عامل داشته باشد. اگر ما براى اين آقاى مدير عامل يك ناظر و يك بازرس و يك مشاور هم معين كرديم هيچ اشكالى ندارد و طبيعى است. هر سال خودمان هم در مجمع عمومى به بيلان كار اين آقا رسيدگى مى‌كنيم؛ اگر خوب بود باز انتخابش مى‌كنيم، اگر خوب نبود انتخابش نمى‌كنيم. گاهى حتى در وسط سال با ضباطه‌هاى مشخصى به اين امر رسيدگى مى‌كنيم. اما به هر حال اعتماد ما به مدير عامل در مورد سرمايه شركت است و با كنترل همراه است، با عزل و نصب همراه است، مدتش‌