ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ١٣٤
نباشيد كه پس از دستيابى بر آيات خدا و دلايل روشنگر الهى باز دچار پراكندگى و اختلاف شدند؛ اينها، در آن روز كه گروهى روسپيدند و گروهى روسياه، شكنجهاى بزرگ دارند. اما آنها كه روسياهند، به آنها گفته مىشود بله، شما بعد از آنكه ايمان آورديد باز كافر شديد؛ حالا بچشيد شكنجه الهى را به كيفر كفرى كه ورزيديد! اما روسپيدان در رحمت خدا جاودانهاند. اينها آيات خداست؛ ما بر تو اى پيامبر به حق فرامىخوانيم و خدا نمىخواهد به جهانيان ستمى كند و ستمى رود. آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست و همه كارها به سوى خدا بازمىگردند و بازگردانده مىشوند. شما بهترين امت و جماعتى بوديد و هستيد كه از مدار زمان براى مردم جهان بيرون كشانده شد؛ ديگران به شايسته و نيكى وامىداريد و از ناشايسته و ناپسند بازمىداريد و به خدا ايمان داريد؛ اگر اهل كتاب هم ايمان آورده بودند برايشان بهتر بود؛ برخى از آنها ايمان آوردهاند و مؤمناند، اما بيشترشان فاسق و تبهكار هستند. با اين حال، اينان به شما آسيبى نمىرسانند مگر اينكه كمى شما را آزرده كنند؛ اما آن روز كه روز پيكار آيد و با شما به جنگ آيند، در آن روز به شما پشت خواهند كرد و فرار و ديگر ياورى ندارند. مهر خوارى بر آنها زده شده، هر جا به دست آيند؛ مگر آنكه به رشته الهى بپيوندند يا پيوندى با مسلمانان برقرار كنند و پيوندى با مردم داشته باشند؛ اينها دچار خشم خدايند؛ بر اينها مسكنت و زمينگيرى و مهر بيچارگى زده شده است؛ چرا؟ چون يهودند؟ نه! چون چنان نژادى دارند؟ نه! چون اينها به آيات خدا كفر