كالذين تفرقوا و اختلفوا من بعد ما جاءهم البينات و اولئك لهم عذاب عظيم. يوم تبيضّ وجوه و تسودّ وجوه فاما الذين اسودت وجوههم اكفرتم بعد ايمنكم فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون. و اما الذين ابيضت وجوههم ففى رحمه الله هم فيها خالدون. تلك آيت الله نتلوها عليك بالحق و ما الله يريد ظلما للعالمين. و لله ما فى السموات و فى الارض الى الله ترجع الامور. كنتم خير امه اخرجت للناس تامرون بالمعروف و تنهون عن المنكر و تومنون بالله و لو آمن اهل الكتب لكان خيرا لهم منهم المؤمنون و اكثرهم الفاسقون. لن يضرّوكم الا اذى و ان يقاتلوكم يولّوكم الادبار ثمّ لا ينصرون. ضربت عليهم الذلّه اين ما تفقوا الا بحبل من الله و حبل من الناس و باء و بغضب من الله و ضربت عليهم المسكنه ذاك بانهم كانوا يكفرون بآيات الله و يقتلون الانبياء بغير حق ذلك بما عصوا و كانوا يعتدون.»

«اگر به تمام آنچه به آنها ابلاغ شده گردن نهيد و دنبال آنها برويد، آنها دوباره شما را از راه ايمانتان به راه كفر بازمى‌گردانند. آن وقت شما مؤمنان چگونه مى‌خواهيد كفر بورزيد با آنكه آيات خدا پيوسته بر شما تلاوت مى‌شود؟ پيامبر خدا در ميان شماست؛ هركس به خدا پناه برد به راه راست هدايت شده است. اى مؤمنان، آن طور كه بايد و شايد از خدا پروا داشته باشيد! نميريد مگر مسلمان. همگى به ريسمان و رشته الهى دست زنيد و پناه بريد؛ متفرق و پراكنده نشويد؛ به ياد نعمت خدا بر خودتان بيفتيد، آن موقع كه شما دشمن يكديگر بوديد و خدا دلهاى شما را باهم مهربان كرد و به هم نزديك ساخت و در پرتو اين نعمت برادر يكديگر