توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٩٦ - احكام وصيت

مسأله ٢٧١٦- اگر كارى كند كه معلوم شود از وصيت خود برگشته؛ مثلًا خانه‌اى را كه وصيت كرده به كسى بدهند، بفروشد يا ديگرى را براى فروش آن وكيل نمايد، وصيت باطل مى‌شود.

مسأله ٢٧١٧- اگر وصيت كند چيز معينى را به كسى بدهند بعد وصيت كند كه نصف همان را به ديگرى بدهند، بايد آن چيز را دو قسمت كنند و به هر كدام از آن دو نفر يك قسمت آن را بدهند.

مسأله ٢٧١٨- اگر كسى در مرضى كه به آن مرض مى‌ميرد، مقدارى از مالش را به كسى ببخشد و وصيت كند كه بعد از مردن او هم مقدارى به كس ديگرى بدهند چنانچه ثلث او براى هر دو مال كافى نباشد و ورثه هم حاضر به اجازه دادن زائد بر ثلث نباشند بايد ابتدا مالى را كه بخشيده از ثلث تركه خارج نمايند و سپس باقيمانده را در مورد وصيت صرف كنند.

مسأله ٢٧١٩- اگر وصيت كند كه ثلث مال او را نفروشند و عايدات آن را به مصرفى برسانند، بايد مطابق گفته او عمل نمايند.

مسأله ٢٧٢٠- اگر در مرضى كه به آن مرض مى‌ميرد، بگويد مقدارى به كسى بدهكار است، چنانچه متهم باشد كه براى ضرر زدن به ورثه گفته است بايد مقدارى را كه معين كرده از ثلث او بدهند و اگر متهم نباشد اقرار او نافذ است و بايد از اصل مالش بدهند.

مسأله ٢٧٢١- كسى كه انسان وصيت مى‌كند چيزى را به او بدهند لازم نيست در حال وصيت وجود داشته باشد، پس اگر وصيت كند به بچه‌اى كه ممكن است از فلان زن حامله متولد شود چيزى بدهند اگر آن بچه پس از مرگ موصى موجود باشد لازم است آن چيز را به او بدهند و اگر موجود نباشد در مصرف ديگرى كه به نظر موصى نزديكتر به مورد وصيت باشد صرف مى‌كنند،