توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٧٣ - صيد ماهى و ملخ

مسأله ٢٦٢٢- اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آنها كافر باشد يا عمداً نام خدا را نبرد، آن شكار حرام است و نيز اگر يكى از سگهايى را كه فرستاده‌اند به طورى كه در مسأله (٢٦١٨) گفته شد تربيت شده نباشد، آن شكار حرام مى‌باشد؛ مگر اينكه شكار مستند به سگى باشد كه از سوى مسلمان فرستاده شده است.

مسأله ٢٦٢٣- اگر باز يا حيوان ديگرى غير از سگ شكارى، حيوانى را شكار كند، آن شكار حلال نيست، ولى اگر وقتى برسند كه حيوان زنده باشد و به دستورى كه در شرع معين شده سر آن را ببرند حلال است.

صيد ماهى و ملخ‌

مسأله ٢٦٢٤- اگر ماهى فلس دار را زنده از آب بگيرند و بيرون از آب جان دهد، پاك و خوردن آن حلال است و چنانچه در آب بميرد پاك است ولى خوردن آن حرام مى‌باشد اما اگر در تور ماهى گير در آب بميرد خوردنش حلال است و ماهى بى فلس را اگر چه زنده از آب بگيرند و بيرون از آب جان دهد حرام است.

مسأله ٢٦٢٥- اگر ماهى از آب بيرون بيفتد يا موج آن را بيرون بيندازد يا آب فرو رود و ماهى در خشكى بماند، چنانچه پيش از آنكه بميرد، با دست يا بوسيله ديگر، كسى آن را بگيرد، بعد از جان دادن حلال است.

مسأله ٢٦٢٦- كسى كه ماهى را صيد مى‌كند، لازم نيست مسلمان باشد و در موقع گرفتن آن نام خدا را ببرد، ولى مسلمان بايد گرفتن آن را ديده باشد يا از راه ديگرى يقين يا حجت داشته باشد كه زنده از آب گرفته شده است.