توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٦٠ - شرائط وضو

شرائط وضو

شرائط صحيح بودن وضو چند چيز است:

«شرط اول» آنكه آب وضو پاك باشد.

«شرط دوم» آنكه مطلق باشد.

مسأله ٢٧١- وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است، اگر چه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد. و اگر با آن وضو نمازى هم خوانده باشد، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند.

مسأله ٢٧٢- اگر غير از آب گل آلود مضاف، آب ديگرى براى وضو ندارد، چنانچه وقت نماز تنگ است، بايد تيمم كند، و اگر وقت دارد، بايد صبر كند تا آب صاف شود و وضو بگيرد.

«شرط سوم» آنكه آب وضو مباح باشد.

مسأله ٢٧٣- وضو به آب غصبى و به آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه حرام و باطل است. و نيز اگر آب وضو از صورت و دستها در جاى غصبى بريزد و مالك راضى نباشد كه آب بر روى آن مكان بريزد چنانچه در غير آنجا نتواند وضو بگيرد تكليف او تيمم است، و اگر در غير آنجا بتواند وضو بگيرد لازم است كه در غير آنجا وضو بگيرد، ولى چنانچه در هر دو صورت معصيت كرده و يا غفلت كرده و يا نمى‌دانسته و همانجا وضو بگيرد وضويش صحيح است.

مسأله ٢٧٤- وضو گرفتن از حوض مدرسه‌اى كه انسان نمى‌داند آن حوض را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى محصلين همان مدرسه، در