توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٧١ - شكار كردن با سگ شكارى

مسأله ٢٦١٦- اگر حيوانى را شكار كنند يا سر ببرند و بچه زنده‌اى از آن بيرون آيد، چنانچه آن بچه را به دستورى كه در شرع معين شده سر ببرند حلال و گر نه حرام مى‌باشد.

مسأله ٢٦١٧- اگر حيوانى را شكار كنند يا سر ببرند و بچه مرده‌اى را از شكمش بيرون آورند، چنانچه خلقت آن بچه كامل باشد و مو يا پشم در بدنش روييده باشد پاك و حلال است.

شكار كردن با سگ شكارى‌

مسأله ٢٦١٨- اگر سگ شكارى، حيوان وحشى حلال گوشتى را شكار كند، پاك بودن و حلال بودن آن حيوان شش شرط دارد:

«اول» سگ به طورى تربيت شده باشد كه هر وقت آن را براى گرفتن شكار بفرستند برود و هر وقت از رفتن جلوگيرى كنند بايستد، ولى اگر پس از نزديك شدن به شكار و ديدن آن نتوان از رفتن آن جلوگيرى كرد ضرر ندارد و نيز بنا بر احتياط بايد عادتش اين باشد كه تا صاحبش نرسد از شكار نخورد، ولى اگر عادت به خوردن خون شكار داشته باشد يا اتفاقاً از شكار بخورد، اشكال ندارد.

«دوم» صاحبش آن را بفرستد و اگر از پيش خود دنبال شكار رود و حيوانى را شكار كند خوردن آن حيوان حرام است، ولى اگر از پيش خود دنبال شكار رود و بعداً صاحبش بانگ بزند كه زودتر آن را به شكار برساند و بواسطه صداى صاحبش ابتدا توقف كند و سپس شتاب كند، اشكال ندارد.

«سوم» كسى كه سگ را مى‌فرستد بايد مسلمان و يا بچه مسلمان- كه‌