توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٧٦ - نمازهاى مستحب
كند كه نماز مغرب را خوانده يا نه، چنانچه وقت كم است بايد نماز عشا را تمام كند و اگر به مقدار پنج ركعت وقت باشد، بايد نماز را به هم زده و بعد از نماز مغرب نماز عشا را بخواند.
مسأله ٧٦٩- اگر انسان نمازى را كه خوانده احتياطاً دوباره بخواند و در بين نماز يادش بيايد نمازى را كه بايد پيش از آن بخواند نخوانده است، نمىتواند نيّت را به آن نماز برگرداند؛ مثلًا موقعى كه نماز عصر را احتياطاً مىخواند، اگر يادش بيايد نماز ظهر را نخوانده است، نمىتواند نيّت را به نماز ظهر برگرداند.
مسأله ٧٧٠- برگرداندن نيّت از نماز قضا به نماز اداء، و از نماز مستحب به نماز واجب جايز نيست.
مسأله ٧٧١- اگر وقت نماز اداء وسعت داشته باشد، انسان مىتواند در بين نماز نيّت را به نماز قضا برگرداند، ولى بايد برگرداندن نيّت به نماز قضا ممكن باشد؛ مثلًا اگر مشغول نماز ظهر است، در صورتى مىتواند نيّت را به قضاى صبح برگرداند كه داخل ركوع ركعت سوم نشده باشد.
نمازهاى مستحب
مسأله ٧٧٢- نمازهاى مستحبى زياد است و آن را نافله گويند، و بين نمازهاى مستحبى به خواندن نافلههاى شبانه روزى بيشتر سفارش شده، و آنها در غير روز جمعه سى و چهار ركعتند، كه هشت ركعت آن نافله ظهر و هشت ركعت نافله عصر، و چهار ركعت نافله مغرب، و دو ركعت نافله عشا و يازده ركعت نافله شب و دو ركعت نافله صبح مىباشد و چون دو ركعت نافله عشا را بنابر احتياط واجب بايد نشسته بخواند، يك ركعت حساب مىشود،