توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١١٣ - ٥ - مبتدئه

بشود حيض قرار دهد به اينكه هر كدام كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد بايد اولى را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و در هر دو صورت اگر داراى عادت عددى باشد بايد به شماره روزهاى عادتش حيض حساب كند.

٥- مبتدئه:

مسأله ٥٠٢- مبتدئه- يعنى زنى كه دفعه اول خون ديدن او است- اگر بيشتر از ده روز خون ببيند و همه خونهايى را كه ديده داراى نشانه‌هاى حيض باشد، بايد عادت خويشان خود را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و اگر خويشى نداشته يا عادت خويشانش مختلف باشد ماه اول را شش يا هفت روز حيض قرار داده و تا ده روز احتياط كند و در ماه‌هاى بعد سه روز حيض قرار داده و تا شش يا هفت روز احتياط كند.

مسأله ٥٠٣- مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر نشانه استحاضه را داشته باشد، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد، همه آن حيض است، ولى اگر پيش از گذشتن ده روز از خونى كه نشانه حيض دارد دوباره خونى ببيند كه آن هم نشانه خون حيض داشته باشد مثل آنكه پنج روز خون سياه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سياه ببيند، بايد خون اولى را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد.

مسأله ٥٠٤- مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر آن نشانه استحاضه را داشته باشد، حكم مسأله (٥٠٢) را دارد ولى اگر همه خونى كه مى‌بيند نشانه حيض را نداشته باشد همه خونهايى را كه ديده استحاضه است.