توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٩٥ - زكات گندم و جو و خرما و كشمش
مسأله ١٨٦٨- اگر صاحب گاو و گوسفند و شتر و طلا و نقره در تمام سال يا در مقدارى از آن ديوانه باشد وليكن در زمان وجوب زكات كه دخول ماه دوازدهم است عاقل باشد، زكات بر او واجب مىشود.
مسأله ١٨٦٩- اگر صاحب گاو و گوسفند و شتر و طلا و نقره در مقدارى از سال و يا وقت وجوب مست يا بيهوش شود، زكات از او ساقط نمىشود، و همچنين است اگر موقع واجب شدن زكات گندم و جو و خرما و كشمش مست يا بيهوش باشد.
مسأله ١٨٧٠- طلا و نقرهاى (نقدين) را كه از انسان غصب كردهاند و نمىتواند در آن تصرف كند زكات ندارد.
مسأله ١٨٧١- اگر طلا و نقره يا چيز ديگرى را كه زكات در آن واجب است قرض كند و يك سال نزد او بماند، بايد زكات آن را بدهد و بر كسى كه قرض داده چيزى واجب نيست.
زكات گندم و جو و خرما و كشمش
مسأله ١٨٧٢- زكات گندم و جو و خرما و كشمش، وقتى واجب مىشود كه به مقدار نصاب برسند و نصاب آنها سيصد صاع كه معادل (٢٨٨) من تبريز (٤٥) مثقال كم است و تقريباً (٨٤٧) كيلوگرم مىشود.
مسأله ١٨٧٣- اگر پيش از دادن زكات از انگور و خرما و جو و گندمى كه زكات آنها واجب شده خود و عيالاتش بخورند يا مثلًا به فقير به غير عنوان زكات بدهد، بايد زكات مقدارى را كه مصرف كرده بدهد.
مسأله ١٨٧٤- اگر بعد از آنكه زكات گندم و جو و خرما و انگور واجب شد مالك آن بميرد بايد مقدار زكات را از مال او بدهند، ولى اگر پيش از واجب