توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٦٣ - ٦ - شك در نماز مستحبى
٥- شك امام و مأموم:
مسأله ١٢٠١- اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند، مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است، امام بايد نماز را تمام كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند، بايد به شك خود اعتنا نكند و بلكه در افعال نماز نيز شك امام با حفظ مأموم به طور يقين و بالعكس اعتبار دارد.
٦- شك در نماز مستحبى:
مسأله ١٢٠٢- اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند، بنا را بر كمتر بگذارد، مثلًا اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند، مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند، نمازش صحيح است.
مسأله ١٢٠٣- كم شدن ركن نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن آن را باطل نمىكند، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد و دوباره آن ركن را