توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٨٧ - لباس نمازگزار

همچنين چيزهايى كه نمازگزار آنها را پوشيده ولى ساتر مباح ديگرى دارد در تمام اين موارد غصبى بودن آنها به نماز ضررى ندارد.

مسأله ٨٢٤- حرمت پوشيدن لباس از غير ناحيه غصبى بودن نيز حكم غصبى بودن را دارد.

مسأله ٨٢٥- حمل چيز غصبى در نماز مانع از صحت نماز نمى‌باشد.

مسأله ٨٢٦- اگر در بين نماز بفهمد كه لباس او غصبى است و صاحب آن راضى نيست كه با آن نماز بخواند، چنانچه چيز ديگرى عورت او را پوشانده است بايد لباس غصبى را بيرون آورد و مواظب باشد كه از قبله منحرف نشود وچنانچه كندن لباس غصبى ممكن نباشد به جز با شكستن نماز بايد نماز را بشكند و لباس را بكند وليكن اگر نماز را نشكند و ادامه دهد نماز صحيح است هر چند ادامه پوشيدن آن لباس بر وى حرام بوده و معصيت كرده است.

مسأله ٨٢٧- اگر كسى براى حفظ جانش با لباس غصبى نماز بخواند، يا مثلًا براى اينكه دزد لباس كسى را نبرد آن را براى حفظ بپوشد و با آن نماز بخواند، نمازش صحيح است و كندن آن لازم نيست.

مسأله ٨٢٨- اگر با عين پولى كه خمس يا زكات آن را نداده لباس بخرد، حكم نماز خواندن در آن حكم نماز خواندن در لباس غصبى است.

مسأله ٨٢٩- «شرط سوم» لباس نمازگزار بايد از اجزاء حيوان مرده‌اى كه خون جهنده دارد، يعنى حيوانى كه اگر رگش را ببرند خون از آن جستن مى‌كند نباشد و اگر از حيوان مرده‌اى كه مانند ماهى و مار خون جهنده ندارد لباس تهيه كنند، احتياط مستحب آن است كه با آن نماز نخواند.

مسأله ٨٣٠- هر گاه چيزى از مردار نجس مانند گوشت و پوست آن كه روح داشته لباس نمازگزار نبوده و ليكن همراه او باشد نمازش صحيح است.