توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥١٥ - احكام عقد

احكام نكاح (ازدواج)

بواسطه عقد ازدواج، زن به مرد حلال مى‌شود و آن بر دو قسم است: دائم و غير دائم (ازدواج موقت). عقد دائم آن است كه مدت زناشويى در آن معين نشود و هميشگى باشد و زنى را كه به اين قسم عقد مى‌كنند دائمه گويند و عقد غير دائم آن است كه مدت زناشويى در آن معين شود، مثلًا زن را به مدت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند و زنى را كه به اين قسم عقد كنند متعه و صيغه مى‌نامند.

احكام عقد

مسأله ٢٣٧٢- در زناشويى، چه دائم و چه غير دائم بايد صيغه خوانده شود و تنها راضى بودن زن و مرد كافى نيست و صيغه عقد را يا خود زن و مرد مى‌خوانند يا ديگرى را وكيل مى‌كنند كه از طرف آنان بخواند.

مسأله ٢٣٧٣- وكيل لازم نيست مرد باشد، زن هم مى‌تواند براى خواندن صيغه عقد از طرف ديگرى وكيل شود.

مسأله ٢٣٧٤- زن و مرد تا يقين نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است نمى‌توانند به يكديگر نگاه محرمانه نمايند و گمان به اينكه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمى‌كند، ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده‌ام كافى است.