توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٤٤ - ٧ - باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

مسأله ١٦٢٣- اگر به خيال اينكه آب سر او را نمى‌گيرد، خود را در آب بيندازد و آب تمام سر او را بگيرد، روزه‌اش اشكال ندارد.

مسأله ١٦٢٤- اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد يا ديگرى به زور سر او را در آب فرو برد، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است يا آن كس دست بردارد، بايد فوراً سر را بيرون آورد و چنانچه عمداً بيرون نياورد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٦٢٥- اگر فراموش كند كه روزه است و به نيّت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او هر دو صحيح است.

مسأله ١٦٢٦- اگر بداند كه روزه است و عمداً براى غسل سر را در آب فرو برد، چنانچه روزه رمضان باشد، روزه و غسل او هر دو باطل است و اگر روزه واجب معين باشد بنابر احتياط روزه و غسل هر دو باطل است و اگر روزه مستحب باشد يا روزه واجبى باشد كه مثل روزه كفاره وقت معينى ندارد و افطار آن جايز است غسل او صحيح و روزه‌اش باطل مى‌باشد.

مسأله ١٦٢٧- اگر براى آنكه كسى را از غرق شدن نجات دهد، سر را در آب فرو برد، اگر چه نجات دادن او واجب باشد، روزه‌اش باطل مى‌شود وليكن كفاره ندارد.

٧- باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح:

مسأله ١٦٢٨- اگر جنب عمداً در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند روزه‌اش باطل است و كسى كه وظيفه‌اش تيمم است و عمداً تيمم ننمايد، روزه‌اش نيز باطل است. و حكم قضاى ماه رمضان بعداً خواهد آمد.

مسأله ١٦٢٩- اگر در روزه غير ماه رمضان و قضاى آن از روزه‌هاى‌