توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤١٦ - مسائل متفرقه زكات

مسائل متفرقه زكات‌

مسأله ١٩٦٩- موقعى كه گندم و جو را از كاه جدا مى‌كنند و موقع خشك شدن خرما و انگور، انسان بايد زكات را به فقير بدهد يا از مال خود جدا كند و زكات طلا و نقره و گاو و گوسفند و شتر را بعد از تمام شدن ماه يازدهم بايد به فقير بدهد يا از مال خود جدا نمايد، ولى اگر منتظر فقير معينى باشد يا بخواهد به فقيرى بدهد كه از جهتى برترى دارد، مى‌تواند زكات را جدا نكند.

مسأله ١٩٧٠- بعد از جدا كردن زكات لازم نيست فوراً آن را به مستحق بدهد، ولى اگر به كسى كه مى‌شود زكات داد، دسترسى دارد، احتياط مستحب آن است كه دادن زكات را تأخير نيندازد.

مسأله ١٩٧١- كسى كه مى‌تواند زكات را به مستحق برساند، اگر ندهد و بواسطه كوتاهى كردن او از بين برود ضامن است و بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ١٩٧٢- كسى كه مى‌تواند زكات را به مستحق برساند، اگر زكات را ندهد و بدون آنكه در نگهدارى آن كوتاهى كند از بين برود، چنانچه دادن زكات را به قدرى تأخير انداخته كه نمى‌گويند فوراً داده است بايد عوض آن را بدهد و اگر به اين مقدار تأخير نينداخته مثلًا دو سه ساعت تأخير انداخته و در همان دو سه ساعت تلف شده، در صورتى كه مستحق حاضر نبوده، چيزى بر او واجب نيست و اگر مستحق حاضر بوده و مع ذلك به او نداده است؛ بنابر احتياط واجب بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ١٩٧٣- اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد، مى‌تواند در بقيه آن تصرف كند و اگر از مال ديگرش كنار بگذارد، مى‌تواند در تمام مال تصرف نمايد.