توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٤٩ - در هفت مورد به جاى وضو و غسل بايد تيمم كرد

نيست ولى اگر گمان او قوى و به حد اطمينان باشد، بايد براى تهيه آب به آن محل برود.

مسأله ٦٥٩- لازم نيست خود انسان در جستجوى آب برود، بلكه مى‌تواند كسى را كه به گفته او اطمينان دارد بفرستد و در اين صورت اگر يك نفر از طرف چند نفر برود كافى است.

مسأله ٦٦٠- اگر احتمال دهد كه داخل بار سفر خود، يا در منزل يا در قافله آب هست، بنابر احتياط بايد به قدرى جستجو نمايد كه به نبودن آب يقين كند، يا از پيدا كردن آن نا اميد شود.

مسأله ٦٦١- اگر پيش از وقت نماز جستجو نمايد، و آب پيدا نكند و تا وقت نماز همانجا بماند، چنانچه احتمال دهد كه اگر مجدداً جستجو كند آب پيدا مى‌كند، احتياط واجب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود.

مسأله ٦٦٢- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز جستجو كند و آب پيدا نكند و تا وقت نماز ديگر در همانجا بماند، چنانچه احتمال دهد كه آب پيدا مى‌شود احتياط مستحب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود.

مسأله ٦٦٣- اگر وقت نماز تنگ باشد يا از دزد و درنده بترسد، يا جستجوى آب به قدرى سخت باشد كه نتواند تحمل كند، جستجو لازم نيست.

مسأله ٦٦٤- اگر در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود، اگر چه معصيت كرده ولى نمازش با تيمم صحيح است.

مسأله ٦٦٥- كسى كه يقين دارد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه دنبال آب نرود و با تيمم نماز بخواند، و بعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مى‌كرد آب پيدا مى‌شد، چنانچه وقت وسعت داشته باشد بنابر احتياط، وضو گرفته و نماز را اعاده نمايد اگر چه بعيد نيست اعاده هم واجب نباشد.