توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٠٢ - احكام رهن
مسأله ٢٣١٦- اگر طلبكارى چيزى را كه گرو برداشته با اجازه بدهكار بفروشد پول آن هم مثل خود مال، گرو مىباشد و همچنين است در صورتى كه بى اجازه او بفروشد و بعد بدهكار امضا كند يا آنكه خود بدهكار آن چيز را با اجازه طلبكار بفروشد كه عوض آن گرو باشد و در صورتى كه بى اجازه او باشد آن چيز به گرو بودن خود باقى مىماند.
مسأله ٢٣١٧- اگر موقعى كه بايد بدهى خود را بدهد طلبكار مطالبه كند و او ندهد طلبكار در صورتى كه وكالت در فروش داشته باشد مىتواند مالى را كه گرو برداشته بفروشد و طلب خود را بردارد و در صورتى كه وكالت نداشته باشد لازم است از بدهكار اجازه بگيرد، وليكن اگر بدهكار اجازه ندهد و از پرداخت بدهى نيز امتناع كند طلبكار مىتواند آن را بفروشد و بدهى خويش را بردارد و اگر دسترسى به طلبكار نداشته باشد تا از وى اجازه بگيرد بايد براى فروش آن از حاكم شرع اجازه بگيرد و در هر دو صورت اگر زيادى داشته باشد بايد زيادى را به بدهكار بدهد.
مسأله ٢٣١٨- اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته و چيزهايى كه مانند اثاثيه محل احتياج او است، چيز ديگرى نداشته باشد، طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه كند، ولى مالى را كه گرو گذاشته اگر چه خانه و اثاثيه باشد، طلبكار مىتواند بفروشد و طلب خود را از آن بردارد.