توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٤٩ - احكام رجوع كردن

احكام رجوع كردن‌

مسأله ٢٥٣٣- در طلاق رجعى مرد به دو قسم مى‌تواند به زن خود رجوع كند:

اول: حرفى بزند كه معنايش اين باشد كه او را دوباره زن خود قرار دهد.

دوم: كارى كند و با آن كار قصد رجوع كند و ظاهر اين است كه به نزديكى كردن، رجوع محقق مى‌شود اگر چه قصد رجوع نداشته باشد.

مسأله ٢٥٣٤- براى رجوع كردن لازم نيست مرد شاهد بگيرد يا به زن خبر دهد، بلكه اگر بدون اينكه كسى بفهمد خودش رجوع كند رجوعش صحيح است، ولى اگر بعد از تمام شدن عده مرد بگويد كه در عده رجوع نموده‌ام لازم است اثبات نمايد.

مسأله ٢٥٣٥- مردى كه زن خود را طلاق رجعى داده، اگر مالى از او بگيرد و با او صلح كند كه ديگر به او رجوع نكند اين مصالحه اگر چه صحيح است و لازم است كه رجوع ننمايد، ولى حق رجوع او از بين نمى‌رود و در صورتى كه رجوع كند طلاقى كه داده موجب جدايى نمى‌شود.

مسأله ٢٥٣٦- اگر زنى را دو بار طلاق دهد و به او رجوع كند يا دو بار او را طلاق دهد و بعد از هر طلاق عقدش كند يا بعد از يك طلاق رجوع و بعد از طلاق ديگر عقد كند بعد از طلاق سوم آن زن بر او حرام است، ولى اگر بعد از طلاق سوم با ديگرى شوهر كند با پنج شرط به شوهر اول حلال مى‌شود؛ يعنى مى‌تواند آن زن را دوباره عقد نمايد.

«اول» آنكه عقد شوهر دوم هميشگى باشد و اگر مثلًا يك ماهه يا يك ساله او را صيغه كند بعد از آنكه از او جدا شد شوهر اول نمى‌تواند او را عقد كند.