توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٦١ - احكام مالى كه انسان آن را پيدا مىكند

در نگهدارى آن كوتاهى كرده يا تعدّى؛ يعنى زياده‌روى كرده باشد، بايد عوض آن را به صاحبش بدهد و اگر كوتاهى نكرده و زياده‌روى هم ننموده، چيزى بر او واجب نيست.

مسأله ٢٥٨٣- اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به يك درهم مى‌رسد در جايى پيدا كند كه معلوم است بواسطه اعلان، صاحب آن پيدا نمى‌شود، مى‌تواند در روز اول آن را از طرف صاحبش با اذن حاكم شرع صدقه بدهد و لازم نيست صبر نمايد تا سال تمام شود.

مسأله ٢٥٨٤- اگر چيزى را پيدا كند و به خيال اينكه مال خود او است بردارد، بعد بفهمد مال خودش نبوده، بايد تا يك سال اعلان نمايد.

مسأله ٢٥٨٥- لازم نيست موقع اعلان، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد، بلكه همين قدر كه بگويد چيزى را پيدا كرده‌ام كافى است.

مسأله ٢٥٨٦- اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است و نشانه‌هاى آن را بگويد، در صورتى بايد به او بدهد كه اطمينان داشته باشد مال او است و لازم نيست نشانه‌هايى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد.

مسأله ٢٥٨٧- اگر قيمت چيزى را كه پيدا كرده و نشانه دارد به يك درهم برسد، چنانچه اعلان نكند و در مسجد يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود يا ديگرى آن را بردارد، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است.

مسأله ٢٥٨٨- هر گاه چيزى را پيدا كند كه اگر بماند فاسد مى‌شود مى‌تواند قيمت آن را تعيين كرده و خود پيدا شده را تملك و صرف نمايد و تا يك‌