توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٩٠ - مصرف خمس

مسأله ١٨٥٠- كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به او خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند، بلكه آنها را بايستى از مال خودش بدهد، ولى اگر مخارج ديگران بر آن زن واجب باشد و نتواند مخارج آنان را بدهد، جايز است انسان خمس به آن زن بدهد كه به مصرف آنان برساند و همچنين است دادن خمس به او كه در نفقات غير واجبه‌اش صرف نمايد.

مسأله ١٨٥١- اگر مخارج سيد يا سيده‌اى كه زن انسان نيست بر انسان واجب باشد، بنابر احتياط واجب، نمى‌تواند خوراك و پوشاك و سائر نفقات واجبه او را از خمس خودش بدهد ولى اگر مقدارى خمس به او بدهد كه به مصرف ديگرى (غير از نفقات واجبه) برساند مانعى ندارد.

مسأله ١٨٥٢- به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است و او نمى‌تواند مخارج آن سيد را بدهد يا دارد و نمى‌دهد مى‌شود خمس داد.

مسأله ١٨٥٣- احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهند.

مسأله ١٨٥٤- اگر در شهر انسان سيد مستحقى نباشد بايد با اجازه حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد و به مستحق برساند و مى‌تواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد و اگر خمس از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده، بايد عوض آن را بدهد و اگر كوتاهى نكرده، چيزى بر او واجب نيست.

مسأله ١٨٥٥- هر گاه در شهر خودش مستحقى نباشد، ولى يقين يا اطمينان داشته باشد كه پيدا مى‌شود و نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق‌