توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٩٠ - نماز مسافر

خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٤- كسى كه در شهرها سياحت مى‌كند و براى خود منزل و مقرّى اختيار نكرده بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٥- كسى كه شغلش مسافرت نيست اگر مثلًا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرت هاى پى در پى مى‌كند، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٢٦- كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مى‌خواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند، اگر شغلش مسافرت نباشد، بايد در مسافرت خود نماز را شكسته بخواند.

شرط هشتم- آنكه به حد ترخص در وطن يا مقرّ سكونت خود برسد و معنى حد ترخص در مسأله (١٢٩٢) گذشت و اما در غير وطن و يا مقر سكونت؛ يعنى جايى كه ده روز يا بيشتر در آن مى‌خواهد بماند و يا سى روز در آن با ترديد مانده است نسبت به رسيدن به آن مكان اعتبارى به حد ترخص نيست و تا قبل از ورود به آن محل نمازش شكسته است و اما نسبت به خروج از آن محل ترخص معتبر است و تا از آن نگذرد نماز شكسته نمى‌شود و احوط جمع است.

مسأله ١٣٢٧- كسى كه به سفر مى‌رود اگر به جايى برسد كه اذان را نشنود ولى اهل شهر را ببيند يا اهل شهر را نبيند و صداى اذان را بشنود به حد ترخص رسيده است و بنابر احتياط مستحب بهتر است نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٨- مسافرى كه به وطنش بر مى‌گردد وقتى كه اهل وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند، ولى مسافرى كه‌