توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٣٠ - احكام حج

پنجم- مخارج كسانى را كه خرجى آنان بر او واجب است مثل زن و بچه را داشته باشد.

ششم- بعد از برگشتن، كسب يا زراعت يا عايدى ملك يا راه ديگرى براى معاش خود داشته باشد كه مجبور نشود به زحمت و مشقت زندگى كند.

مسأله ٢٠٤٥- كسى كه بدون خانه ملكى رفع احتياجش نمى‌شود؛ يعنى به زحمت و حرج مى‌افتد حج وقتى بر او واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد.

مسأله ٢٠٤٦- زنى كه مى‌تواند مكه برود، اگر بعد از برگشتن از خودش مال نداشته باشد و شوهرش هم مثلًا فقير باشد و خرجى او را ندهد و ناچار شود كه به سختى و مشقت زندگى كند، حج بر او واجب نيست.

مسأله ٢٠٤٧- اگر كسى توشه راه سفر حج را داشته باشد و ديگرى به او بگويد: حج برو، من خرج تو و عيالات تو را در موقعى كه در سفر حج هستى مى‌دهم، در صورتى كه اطمينان داشته باشد كه خرج او را مى‌دهد حج بر او واجب مى‌شود.

مسأله ٢٠٤٨- اگر خرجى رفتن و برگشتن و خرجى عيالات كسى را در مدتى كه به مكه مى‌رود و برمى‌گردد، به او ببخشند تا با آن حج كند و او قبول نمايد حج بر او واجب مى‌شود، اگر چه قرض داشته باشد و در موقع برگشتن هم مالى كه بتواند با آن زندگى كند نداشته باشد.

مسأله ٢٠٤٩- اگر مخارج رفتن و برگشتن و مخارج عيالات كسى را در مدتى كه به مكه مى‌رود و بر مى‌گردد به او بدهند و بگويند حج برو، ولى ملك او نكنند، حج بر او واجب مى‌شود.