توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٨٩ - احكام وكالت

احكام وكالت‌

وكالت آن است كه انسان كارى را كه مى‌تواند در آن دخالت كند، به ديگرى واگذار نمايد تا از طرف او انجام دهد، مثلًا كسى را وكيل كند كه خانه او را بفروشد يا زنى را براى او عقد نمايد، پس آدم سفيه؛ چون حق ندارد در مال خود تصرف كند، نمى‌تواند براى فروش آن كسى را وكيل نمايد.

مسأله ٢٢٦٥- در وكالت لازم نيست صيغه بخوانند و اگر انسان به ديگرى بفهماند كه او را وكيل كرده و او هم بفهماند قبول نموده، مثلًا مال خود را به كسى بدهد كه براى او بفروشد و او مال را بگيرد وكالت صحيح است.

مسأله ٢٢٦٦- اگر انسان كسى را كه در شهر ديگر است وكيل نمايد و براى او وكالت نامه بفرستد و او قبول كند، اگر چه وكالت نامه بعد از مدتى برسد وكالت صحيح است.

مسأله ٢٢٦٧- موكل يعنى كسى كه ديگرى را وكيل مى‌كند و نيز كسى كه وكيل مى‌شود، بايد عاقل باشند و از روى قصد و اختيار اقدام كنند و در موكل بلوغ نيز معتبر است.

مسأله ٢٢٦٨- كارى را كه انسان نمى‌تواند شرعاً انجام دهد نمى‌تواند براى انجام آن از طرف ديگرى وكيل شود، مثلًا كسى كه در احرام حج است، چون نبايد صيغه عقد زناشويى را بخواند و اگر بخواند باطل است نمى‌تواند