توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢١٧ - قرائت

قرائت‌

مسأله ٩٨٧- در ركعت اول و دوم نمازهاى واجب يوميه، انسان بايد اول حمد و بعد از آن- بنابر احتياط- يك سوره تمام بخواند و سوره والضحى و الم نشرح و همچنين سوره فيل و لايلاف در نماز يك سوره حساب مى‌شود.

مسأله ٩٨٨- اگر وقت نماز تنگ باشد يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند، مثلًا بترسد كه اگر سوره را بخواند، دزد يا درنده يا چيز ديگرى به او صدمه بزند نبايد سوره را بخواند.

مسأله ٩٨٩- اگر با علم به بطلان عمداً سوره را پيش از حمد بخواند نمازش باطل است و اگر اشتباهاً سوره را پيش از حمد بخواند و در بين آن يادش بيايد، بايد سوره را رها كند و بعد از خواندن حمد، سوره را از اول بخواند و اگر بعد از رسيدن به ركوع بفهمد نمازش صحيح است.

مسأله ٩٩٠- اگر حمد و سوره يا يكى از آنها را فراموش كند و بعد از رسيدن به ركوع بفهمد، نمازش صحيح است.

مسأله ٩٩١- اگر پيش از آنكه براى ركوع خم شود، بفهمد كه حمد و سوره را نخوانده، بايد بخواند و اگر بفهمد سوره را نخوانده، بايد فقط سوره را بخواند، ولى اگر بفهمد حمد تنها را نخوانده بايد اول حمد و بعد از آن دوباره سوره را بخواند. و نيز اگر خم شود و پيش از آنكه به ركوع برسد، بفهمد حمد و سوره يا سوره تنها يا حمد تنها را نخوانده، بايد بايستد و به همين دستور عمل نمايد.

مسأله ٩٩٢- اگر در نماز يكى از چهار سوره‌اى را كه آيه سجده دارد و در