توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٩ - نماز جماعت و احكام آن

صف هاى بعد نمى‌تواند اقتدا كند، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه مى‌تواند اقتدا نمايد.

مسأله ١٤٢٩- هر گاه بداند نماز امام باطل است؛ مثلًا بداند امام وضو ندارد اگر چه خود امام ملتفت نباشد، نمى‌تواند به او اقتدا كند.

مسأله ١٤٣٠- اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده، يا كافر بوده، يا به جهتى نمازش باطل بوده، مثلًا بى وضو نماز خوانده نمازش صحيح است.

مسأله ١٤٣١- اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه، اگر بنايش بر جماعت خواندن بوده و احتمال دهد كه از روى فراموشى نيّت جماعت نكرده است، چنانچه در حالى باشد كه وظيفه مأموم است؛ مثلًا به حمد و سوره امام گوش مى‌دهد، مى‌تواند نماز را به جماعت تمام كند و اگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفه امام و هم وظيفه مأموم است، مثلًا در ركوع يا سجده باشد، بايد نماز را به نيّت فرادى تمام نمايد.

مسأله ١٤٣٢- اگر مأموم در بين نماز بخواهد قصد انفراد نمايد، در صورتى كه از اول نماز چنين قصدى نداشته اشكال ندارد؛ ولى اگر از اول نماز قصد داشته است مورد اشكال است.

مسأله ١٤٣٣- اگر مأموم بعد از حمد و سوره امام نيّت فرادى كند لازم نيست حمد و سوره را بخواند و اگر پيش از تمام شدن حمد و سوره نيّت فرادى نمايد بنابر احتياط مقدارى را كه امام خوانده نيز بخواند.

مسأله ١٤٣٤- اگر در بين نماز جماعت نيّت فرادى نمايد، نمى‌تواند دوباره نيّت جماعت كند، بلكه اگر مردد شود كه نيّت فرادى كند يا نه و بعد