توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٢٤ - احكام غسل و كفن و نماز و دفن ميت

واجب نيست به كارهاى ميّت اقدام كند، ولى اگر شك يا گمان دارد، بايد اقدام نمايد.

مسأله ٥٥١- اگر كسى بداند غسل يا كفن يا نماز يا دفن ميّت را باطل انجام داده‌اند، بايد دوباره انجام دهد، ولى اگر گمان دارد كه باطل بوده، يا شك دارد كه درست بوده يا نه، لازم نيست اقدام نمايد.

مسأله ٥٥٢- بنابر احتياط براى غسل و كفن و نماز و دفن ميّت، بايد از ولى او اجازه بگيرند.

مسأله ٥٥٣- ولى زن شوهر او است و بعد از او، مردهايى كه از ميّت ارث مى‌برند مقدم بر زنهاى ايشانند و در مقدم بودن پدر بر پسر و جدّ بر برادر و برادر ابوينى بر برادر از يك طرف و برادر ابى بر برادر امى و عمو بر دايى اشكال است؛ پس در چنين مواردى احتياط رعايت شود و از هر دو اذن گرفته شود و اگر ولىّ متعدد باشد اذن يكى كافى است و اگر ورثه طفل و يا ديوانه باشد ولايت بر ميّت ندارد و همچنين وارث غايبى كه نمى‌تواند شخصاً و يا با مأمور كردن كسى متكفل امور ميّت شود ولايت ندارد.

مسأله ٥٥٤- اگر كسى بگويد من وصى يا ولىّ ميّت هستم، يا ولى ميّت به من اجازه داده كه غسل و كفن و دفن ميّت را انجام دهم، چنانچه به حرف او اطمينان دارند يا ميّت در تصرف او است يا اينكه دو نفر عادل، بلكه مطلق شاهد ثقه به گفته او شهادت دهند، بايد حرف او را قبول كرد.

مسأله ٥٥٥- اگر ميّت براى غسل و كفن و دفن و نماز خود غير از ولىّ، كس ديگرى را معين كند، ولايت اين امور با او است و لازم نيست كسى كه ميّت او را براى انجام اين كارها معين كرده، اين وصيت را قبول كند، ولى اگر قبول كرد، بايد به آن عمل نمايد.