توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٢٧ - متعه(ازدواج موقت)

مسأله ٢٤٢٩- اگر موقع خواندن عقد دائمى براى دادن مهر مدت معين نكرده باشند، زن مى‌تواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانايى دادن مهر را داشته باشد، چه نداشته باشد، ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمى‌تواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.

متعه (ازدواج موقت)

مسأله ٢٤٣٠- صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.

مسأله ٢٤٣١- احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه با متعه خود نزديكى را ترك نكند.

مسأله ٢٤٣٢- زنى كه صيغه مى‌شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مى‌تواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود، شوهر مى‌تواند با او نزديكى نمايد.

مسأله ٢٤٣٣- زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد؛ مگر اينكه در عقد شرط شده باشد و يا اگر از او آبستن شده باشد حفظ آن بچه خرج داشته باشد.

مسأله ٢٤٣٤- زنى كه صيغه شده حق همخوابگى ندارد و از شوهر ارث نمى‌برد و شوهر هم از او ارث نمى‌برد، مگر در صورتى كه ارث بردن را شرط كرده باشند كه در اين صورت هر كه شرط ارث كرده است ارث مى‌برد.

مسأله ٢٤٣٥- زنى كه صيغه شده اگر چه نداند كه حق خرجى و همخوابگى ندارد عقد او صحيح است و براى آنكه نمى‌دانسته، حقى به شوهر پيدا نمى‌كند.