توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٠٤ - احكام مسجد

است صرف تعمير همان مسجد وگر نه صرف تعمير مسجد ديگر نمايند.

مسأله ٩٢٠- ساختن مسجد و تعمير مسجدى كه نزديك به خرابى مى‌باشد مستحب است و اگر مسجد طورى خراب شود كه تعمير آن ممكن نباشد، مى‌توانند آن را خراب كنند و دوباره بسازند، بلكه مى‌توانند مسجدى را كه خراب نشده، براى احتياج مردم خراب كنند و بزرگتر بسازند.

مسأله ٩٢١- تميز كردن مسجد و روشن كردن چراغ آن مستحب است و كسى كه مى‌خواهد مسجد برود مستحب است خود را خوشبو كند و لباس پاكيزه و قيمتى بپوشد و ته كفش خود را وارسى كند كه نجاستى به آن نباشد و موقع داخل شدن به مسجد، اول پاى راست و موقع بيرون آمدن، اول پاى چپ را بگذارد، و همچنين مستحب است از همه زودتر به مسجد آيد و از همه ديرتر بيرون رود.

مسأله ٩٢٢- وقتى انسان وارد مسجد مى‌شود، مستحب است دو ركعت نماز به قصد تحيت و احترام مسجد بخواند، و اگر نماز واجب يا مستحب ديگرى هم بخواند كافى است.

مسأله ٩٢٣- خوابيدن در مسجد، اگر انسان ناچار نباشد، و صحبت كردن راجع به كارهاى دنيا و مشغول صنعت شدن و خواندن شعرى كه نصيحت و مانند آن نباشد مكروه است، و نيز مكروه است آب دهان و بينى و اخلاط سينه را در مسجد بيندازد، و گمشده‌اى را طلب كند و صداى خود را بلند كند، ولى بلند كردن صدا براى اذان مانعى ندارد. مسأله ٩٢٤- راه دادن بچه و ديوانه به مسجد مكروه است و كسى كه پياز و سير و مانند اينها خورده كه بوى دهانش مردم را اذيت مى‌كند مكروه است به مسجد برود.