توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤١٩ - مسائل متفرقه زكات

مسأله ١٩٨٧- مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از او گرفته به او بفروشد ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آنكه به قيمت رساند، كسى كه زكات را به او داده در خريدن آن بر ديگران مقدم است.

مسأله ١٩٨٨- اگر شك كند زكاتى را كه بر او واجب بوده داده يا نه و مال زكات دار موجود باشد بايد زكات را بدهد، هر چند شك او براى زكات سالهاى پيش بوده باشد و اگر عين تلف شده، زكاتى بر او نيست هر چند از سال حاضر باشد.

مسأله ١٩٨٩- فقير نمى‌تواند زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند، يا چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد يا زكات را از مالك بگيرد و به او ببخشد، ولى كسى كه زكات زيادى بدهكار است و فقير شده و نمى‌تواند زكات را بدهد چنانچه توبه كند، فقير مى‌تواند زكات را از او بگيرد و به او ببخشد.

مسأله ١٩٩٠- انسان مى‌تواند با اذن حاكم شرع از زكات، قرآن يا كتاب دينى يا كتاب دعا بخرد و وقف نمايد، اگر چه بر اولاد خود و بر كسانى وقف كند كه خرج آنان بر او واجب است و نيز مى‌تواند توليت وقف را براى خود يا اولاد خود قرار دهد.

مسأله ١٩٩١- انسان نمى‌تواند از زكات ملك بخرد و بر فقرا وقف كند؛ مگر با اذن حاكم شرع و در صورت وجود مصلحت.

مسأله ١٩٩٢- انسان مى‌تواند براى رفتن به حج و زيارت و مانند اينها از سهم سبيل اللَّه زكات بگيرد، اگر چه فقير نباشد يا اينكه به مقدار خرج سالش زكات گرفته باشد.