توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٧ - نماز جماعت و احكام آن

مستحب شده است، مانند نماز عيد فطر و قربان كه در زمان امام عليه السلام واجب بوده و بواسطه غايب شدن ايشان مستحب مى‌باشد.

مسأله ١٤١٧- موقعى كه امام جماعت نماز يوميه مى‌خواند، هر كدام از نمازهاى يوميه را مى‌شود به او اقتدا كرد.

مسأله ١٤١٨- اگر امام جماعت قضاى نماز يوميه خود يا كس ديگر را كه فوت آن يقينى باشد مى‌خواند، مى‌شود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز خود يا كس ديگرى را احتياطاً قضاء مى‌كند اقتدا به او جايز نيست، مگر آنكه نماز مأموم هم احتياطى باشد و سبب احتياط هر دو يكى باشد.

مسأله ١٤١٩- اگر انسان نداند نمازى را كه امام مى‌خواند نماز واجب يوميه است يا نماز مستحب، نمى‌تواند به او اقتدا كند.

مسأله ١٤٢٠- در صحت جماعت شرط است كه بين امام و مأموم و همچنين بين مأموم و مأموم ديگر كه واسطه بين مأموم و امام است حائلى نباشد و مراد از حائل چيزى است كه آنها را عرفاً از هم جدا كند و جماعت واحد بر آنها صدق نكند و مانع از ديدن شود؛ مانند پرده يا ديوار و امثال اينها، پس اگر در تمام احوال نماز يا بعض آن بين امام و مأموم يا بين مأموم و مأموم ديگر كه واسطه اتصال است چنين حائلى باشد جماعت باطل خواهد شد، و زن از اين حكم مستثنى است چنان كه خواهد آمد.

مسأله ١٤٢١- اگر بواسطه درازى صف اول، كسانى كه دو طرف صف ايستاده‌اند، امام را نبينند مى‌توانند اقتدا كنند و نيز اگر بواسطه درازى يكى از صفهاى ديگر كسانى كه دو طرف آن ايستاده‌اند، صف جلوى خود را نبينند مى‌توانند اقتدا نمايند.