توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٣٣ - مسائل متفرقه زناشويى

اينكه اطمينان حاصل شود و يا شخص موثقى خبر دهد ولى اگر بگويد شوهر ندارم، حرف او قبول مى‌شود.

مسأله ٢٤٦٦- اگر بعد از آنكه انسان با زنى ازدواج كرد، كسى بگويد آن زن شوهر داشته و زن بگويد نداشتم، چنانچه شرعاً ثابت نشود كه زن شوهر داشته بايد حرف زن را قبول كرد، ولى اگر آن شخص ثقه باشد و بگويد من او را عقد كرده‌ام و راهى براى اثبات ندارم بنابر احتياط لازم نمى‌تواند زن مزبور را عقد كند.

مسأله ٢٤٦٧- تا دو سال پسر يا دختر تمام نشده، پدر نمى‌تواند او را از مادرش جدا كند و احتياط لازم تا هفت سالگى است مشروط بر اينكه مادر رشيد و امين باشد و اگر از پدر آنها جدا شده باشد با ديگرى ازدواج نكرده باشد.

مسأله ٢٤٦٨- مستحب است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است؛ يعنى مكلف شده عجله كنند. از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه يكى از سعادتهاى مرد آن است كه دخترش در خانه او حيض نبيند.

مسأله ٢٤٦٩- اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد، واجب است كه زن مهر را نگيرد و شوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند.

مسأله ٢٤٧٠- كسى كه از زنا به دنيا آمده اگر زن بگيرد و بچه‌اى پيدا كند آن بچه حلال زاده است.

مسأله ٢٤٧١- هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن با او نزديكى كند معصيت كرده، ولى اگر بچه‌اى از آنان به دنيا آيد حلال زاده است.

مسأله ٢٤٧٢- زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده اگر بعد از عده‌