توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٥٥ - احكام غصب

مسأله ٢٥٥٨- اگر از چيزى كه غصب كرده منفعتى به دست آيد؛ مثلًا از گوسفندى كه غصب كرده بره‌اى پيدا شود، مال صاحب مال است و نيز كسى كه مثلًا خانه‌اى را غصب كرده، اگر چه در آن ننشيند بايد اجاره آن را بدهد.

مسأله ٢٥٥٩- اگر از بچه يا ديوانه چيزى را كه مال آنها است غصب كند بايد آن را به ولىّ او بدهد و اگر از بين رفته، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٥٦٠- هر گاه دو نفر با هم چيزى را غصب كنند، چنانچه هر دو بر تمام مال تسلط داشته باشند در صورت تلف در مقابل مالك هر كدام ضامن تمام آن است و چنانچه آن را اداكند مى‌تواند در نصف آن به ديگرى رجوع كند.

مسأله ٢٥٦١- اگر چيزى را كه غصب كرده با چيز ديگرى مخلوط كند مثلًا گندمى را كه غصب كرده با جو مخلوط نمايد، چنانچه جدا كردن آنها ممكن است، اگر چه زحمت داشته باشد، بايد جدا كند و به صاحبش برگرداند.

مسأله ٢٥٦٢- اگر شخصى مثلًا گوشواره‌اى را كه غصب كرده خراب نمايد بايد آن را با مزد ساختنش به صاحب آن بدهد و چنانچه براى اينكه مزد ندهد بگويد آن را مثل اولش مى‌سازم، مالك مجبور نيست قبول نمايد و نيز مالك نمى‌تواند او را مجبور كند كه آن را مثل اولش بسازد.

مسأله ٢٥٦٣- اگر چيزى را كه غصب كرده به طورى تغيير دهد كه از اولش بهتر شود؛ مثلًا طلايى را كه غصب كرده از آن گوشواره بسازد، چنانچه صاحب مال بگويد مال را به همين صورت بده، بايد به او بدهد و نمى‌تواند براى زحمتى كه كشيده مزد بگيرد و همچنين بدون اجازه مالك حق ندارد آن را به صورت اولش در آورد و اگر بدون اجازه او آن چيز را مثل اولش كند، بايد مزد ساختن آن را هم به صاحبش بدهد.