توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٥٣ - كفاره روزه

بگيرد، بايد سى و يك روز آن را پى در پى بگيرد و اگر بقيه آن پى در پى نباشد اشكال ندارد.

مسأله ١٦٧١- كسى كه مى‌خواهد دو ماه كفاره روزه رمضان را بگيرد نبايد موقعى شروع كند كه در بين سى و يك روز، روزى باشد كه مانند عيد قربان، روزه آن صحيح نيست.

مسأله ١٦٧٢- كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد يا وقتى شروع كند كه در بين آن به روزى برسد كه روزه آن واجب است، مثلًا به روزى برسد كه نذر كرده آن روز را روزه بگيرد، بايد روزه‌ها را از سر بگيرد.

مسأله ١٦٧٣- اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد عذرى مثل حيض يا نفاس، يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است يا نيت روزه را تا بعد از ظهر فراموش كند يا قبل از تعلق كفاره نذر كرده بود كه هر روز پنجشنبه مثلًا روزه بگيرد و بر او واجب شده باشد و يا هر عذر ديگرى، براى او پيش آيد بعد از برطرف شدن عذر، واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد، بلكه بقيه را بعد از برطرف شدن عذر بجا مى‌آورد.

مسأله ١٦٧٤- اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند، چه آن چيز اصلًا حرام باشد مثل شراب و زنا يا به جهتى حرام شده باشد، مثل خوردن غذاى حلالى كه براى انسان ضرر دارد و نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض، بنابر احتياط كفاره جمع بر او واجب مى‌شود؛ يعنى بايد يك بنده را آزاد كند و دو ماه روزه بگيرد و شصت فقير را سير كند يا به هر كدام از آنها يك مد كه تقريباً ده سير است، گندم يا جو يا نان و مانند اينها بدهد و چنانچه هر سه برايش ممكن نباشد، هر كدام را كه ممكن است بايد انجام دهد.