توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٩٧ - زكات گندم و جو و خرما و كشمش

مسأله ١٨٨٠- اگر گندم و جو و خرما را پيش از خشك شدن مصرف كند، چنانچه خشك آنها به اندازه نصاب باشد، بايد زكات آنها را بدهد.

مسأله ١٨٨١- خرما بر سه قسم است‌

١- آن است كه خشكش مى‌كنند و حكم زكات آن گفته شد.

٢- آن است كه در حال رطب بودنش مى‌خورند.

٣- آن است كه نارس- قبل از قرمز يا زرد شدن- آن را مى‌خورند.

در قسم دوم چنانچه مقدارى باشد كه خشك آن به (٢٨٨) من (٤٥) مثقال كم برسد زكات آن واجب است و اما قسم سوم ظاهر اين است كه زكات بر آن واجب نباشد.

مسأله ١٨٨٢- گندم و جو و خرما و كشمشى كه زكات آنها را داده، اگر چند سال هم نزد او بماند زكات ندارد.

مسأله ١٨٨٣- اگر گندم و جو و خرما و انگور از آب باران يا نهر مشروب شود يا مثل زراعتهاى مصر از رطوبت زمين استفاده كند، زكات آن ده يك است و اگر با ماشين آلات يا با دلو و مانند آن آبيارى شود، زكات آن بيست يك است.

مسأله ١٨٨٤- اگر گندم و جو و خرما و انگور، هم از آب باران مشروب شود و هم از آب دلو و مانند آن استفاده كند، چنانچه طورى باشد كه عرفاً بگويند آبيارى آن با ماشين آلات يا با دلو و مانند آن شده، زكات آن بيست يك است و اگر بگويند آبيارى با آب نهر و باران شده، زكات آن ده يك است و اگر طورى است كه عرفا مى‌گويند به هر دو آبيارى شده زكات آن سه چهلم است.

مسأله ١٨٨٥- چنانچه در صدق عرفى شك كند و نداند كه آبيارى طورى است كه در عرف مى‌گويد با هر دو آبيارى شده يا اينكه مى‌گويند آبيارى آن‌