توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١١٧ - نفاس

نفاس‌

مسأله ٥١٤- از وقتى كه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مى‌آيد، هر خونى را كه زن مى‌بيند، اگر پيش از ده روز از تمام زاييدن يا سر ده روز قطع شود، خون نفاس است و زن را در حال نفاس، نفساء مى‌گويند.

مسأله ٥١٥- خونى را كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مى‌بيند نفاس نيست.

مسأله ٥١٦- لازم نيست كه خلقت بچه تمام باشد، بلكه اگر ناتمام نيز باشد در صورتى كه زاييدن صدق كند، خونى كه تا ده روز ببيند خون نفاس است.

مسأله ٥١٧- ممكن است خون نفاس يك آن بيشتر نيايد، ولى بيشتر از ده روز نمى‌شود، و مبدأ حساب ده روز از تمام زاييدن است.

مسأله ٥١٨- هر گاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه، يا چيزى كه سقط شده بچه است يا نه، لازم نيست وارسى كند، و خونى كه از او خارج مى‌شود شرعاً خون نفاس نيست، بلكه اگر در ايام عادت يا اوصاف حيض را داشته باشد حائض و در غير اين صورت، استحاضه است به تفصيلى كه در حيض گذشت.

مسأله ٥١٩- بنابر احتياط توقف در مسجد و كارهاى ديگرى كه بر حائض حرام است بر نفساء هم حرام است، و آنچه بر حائض واجب است بر نفساء هم واجب مى‌باشد.

مسأله ٥٢٠- طلاق دادن زنى كه در حال نفاس است باطل و نزديكى‌