توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٧٩ - احكام جنابت

ديگر، حكم منى را دارد.

مسأله ٣٥٥- اگر انسان با زن جماع كند و به اندازه ختنه‌گاه يا بيشتر داخل شود، در قبل باشد يا در دبر، بالغ باشند يا نا بالغ، اگر چه منى بيرون نيايد هر دو جنب مى‌شوند.

مسأله ٣٥٦- اگر شك كند كه به مقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه غسل بر او واجب نيست.

مسأله ٣٥٧- اگر نعوذ باللَّه حيوانى را وطى كند يعنى با او نزديكى نمايد و منى از او بيرون آيد غسل تنها كافى است، و اگر منى بيرون نيايد، چنانچه پيش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافى است، و اگر وضو نداشته احتياط واجب آن است كه غسل كند، و وضو هم بگيرد. و همچنين است حكم در وطى مرد.

مسأله ٣٥٨- اگر منى از جاى خود حركت كند و بيرون نيايد، يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه، غسل بر او واجب نيست.

مسأله ٣٥٩- كسى كه نمى‌تواند غسل كند ولى تيمم برايش ممكن است، بعد از داخل شدن وقت نماز هم مى‌تواند با عيال خود نزديكى كند.

مسأله ٣٦٠- اگر در لباس خود منى ببيند و بداند كه از خود او است و براى آن غسل نكرده، بايد غسل كند و نمازهايى را كه يقين دارد بعد از بيرون آمدن منى خوانده قضا كند، ولى نمازهايى را كه احتمال مى‌دهد پيش از بيرون آمدن آن منى خوانده لازم نيست قضا نمايد.