توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٢٩ - اجير گرفتن براى نماز

اجير گرفتن براى نماز

مسأله ١٥٤٢- بعد از مرگ انسان، مى‌شود براى نماز و عبادتهاى ديگر او كه در زندگى بجا نياورده، ديگرى را اجير كنند، يعنى به او مزد دهند كه آنها را بجا آورد و اگر كسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد صحيح است.

مسأله ١٥٤٣- انسان مى‌تواند براى بعضى از كارهاى مستحبى مثل حج و عمره و زيارت قبر پيغمبر و امامان عليهم السلام، از طرف زندگان اجير شود و نيز مى‌تواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.

مسأله ١٥٤٤- كسى كه براى نماز قضاى ميّت اجير شده، بايد يا مجتهد باشد يا مسائل نماز را از روى تقليد صحيح بداند يا آنكه عمل به احتياط كند در صورتى كه موارد احتياط را كاملًا بداند.

مسأله ١٥٤٥- اجير بايد موقع نيّت، ميّت را معين نمايد و لازم نيست اسم او را بداند، پس اگر نيّت كند از طرف كسى نماز مى‌خوانم كه براى او اجير شده‌ام كافى است.

مسأله ١٥٤٦- اجير بايد عمل را به قصد نيابت و آنچه بر ذمه ميّت است بجا آورد و اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.

مسأله ١٥٤٧- بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند عمل را انجام مى‌دهد.

مسأله ١٥٤٨- كسى را كه براى نمازهاى ميّت اجير كرده‌اند، اگر بفهمند كه عمل را بجا نياورده يا باطل انجام داده، بايد دوباره اجير بگيرند.